Lütfen bekleyin
1
Zaman sessizce geçiyor, fark ettirmeden dokunuyordu her şeye. Eşyalar eskiyordu, insanlar değişiyordu. Ama zamanın en çok dokunduğu yer kalpti. Kalpte iz bırakıyordu. Sevdiklerimizi, yaşadıklarımızı, pişmanlıklarımızı… Zamanla bazı acılar hafifliyor, bazı anılar silikleşiyordu. Ama bazı şeyler vardı ki, ne kadar zaman geçse de ilk günkü gibi kalıyordu. Zaman hem bir ilaç, hem bir sınavdı. Herkesi eşit etkilerdi ama herkes farklı direnirdi. Zamanla öğrenilen tek şey; hiçbir şeyin aynı kalmayacağıydı.
Yorumlar
Yorum Gönder