Lütfen bekleyin
1
Yıllardır yan yanaydılar ama çok az konuşurlardı. Konuşmaya gerek yoktu, çünkü aralarında bir anlayış vardı. Sessiz dostluklardı en gerçek olanlar. Gösterişsiz, sade ama güçlü. Zor zamanlarda varlığı bile yeten insanlar… Herkesin böyle bir dostu olmalıydı. Konuşmadan anlaşılmak büyük bir lükstü bu çağda. Kalabalıklar arasında bile yalnız hissederken, o tek kişi sana kocaman bir dünya olabiliyordu. Sessizlikte büyüyen dostluklar kolay yıkılmazdı. Çünkü kelimelere değil, yüreğe dayanırdı.
Yorumlar
Yorum Gönder