Lütfen bekleyin
1
Sabah uyanıp aynaya baktığında yabancı biriyle göz göze geldi. Yüz tanıdık ama bakışlar farklıydı. Yorgundu, ama sadece uykusuzluktan değil. İçindeki ağırlık yüzüne yansımıştı. Her çizgi bir hikâyeydi, her gölge bir suskunluk. İnsan bazen kendine yabancılaşıyordu. Aynada gördüğü kişi ile hissettikleri arasında bir boşluk vardı. Ama bu kötü değildi. Değişim buydu belki de. Aynadaki yüz her gün biraz daha farklı olabilir, çünkü insan her gün biraz daha büyür, biraz daha kendine döner.
Yorumlar
Yorum Gönder