Lütfen bekleyin
1
Güneş yavaşça denizin içine gömülüyordu. Turuncu ve pembe tonlar gökyüzünü boyamıştı. Ufuk çizgisi netti, ama düşünceler bulanıktı. Sahilde yürürken denizin sesine karışıyordu kendi sessizliği. Gündüzün telaşı sona ermiş, geceye hazırlık başlamıştı. Her gün batımı bir son, ama aynı zamanda bir başlangıçtı. Biten her şey yeni bir şeye yer açıyordu. Belki de bu yüzden günbatımlarına bakmak insana iyi geliyordu. Çünkü her son umut taşırdı. Ve deniz, o umudu her akşam usulca fısıldardı.
Yorumlar
Yorum Gönder