Lütfen bekleyin
1
Kalabalığın içinde yürüyordu ama sanki kimse onu görmüyordu. İnsanlar bir yerlere yetişmeye çalışıyordu. O ise sadece yürüyordu. Bir yere ait gibi hissetmiyordu kendini. Kaybolmuştu belki de. Ama bu kötü bir kaybolmuşluk değildi. Kendini arıyordu. Dışarıdan uzaklaştıkça içine yaklaşıyordu. Sessizlikte, karmaşada, yalnızlıkta bir anlam vardı. Herkesin bir yolu vardı ama bazen yolun ortasında durup kaybolmak gerekiyordu. Belki de asıl bulunma hali, önce kaybolmaktan geçiyordu.
Yorumlar
Yorum Gönder