Lütfen bekleyin
1
Bir trenin içindeydim, nereye gittiğini bilmiyordum. Pencereden dışarı baktıkça manzara değişiyordu. Bazen dağlar, bazen deniz, bazen hiçlik… Yanımdaki koltuk hep boştu. Kimse yoktu ama yalnız da hissetmiyordum. Rüyada olduğumu biliyordum ama uyanmak istemiyordum. Yolculuk beni bir yerlere götürüyordu, belki kendime. Zamanın anlamını yitirdiği bir andaydım. Düş müydü, gerçek miydi? Belki ikisi de. Tren durduğunda bir karar vermem gerekiyordu. İnip yola devam mı, kalıp beklemek mi?
Yorumlar
Yorum Gönder